اصفهون

ای سپاهان، سروری کن بر زمین، چون آسمان در جهان، تا تو ولادتگاه چونین سروی (سنایی)

شهر هرت
ساعت ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٥ مهر ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

امروز مطلبی دیدم که شاید زیاد خونده یاشنیده باشید ولی چون خیلی مفهوم داره میذارم اینجا که باز بخونید

نکته! : شهر هرت قابلیت گسترش به کشور هرت را نیز دارا میباشد!

و اما:

شهر هرت جایی ست که رنگهای رنگین کمان مکروهند و رنگ سیاه مستحب...

شهر هرت جایی ست که اول ازدواج می کنند بعد همدیگر را می شناسند...

شهر هرت جایی ست که همه بدند مگر اینکه خلافش ثابت بشه...

شهر هرت جایی ست که دوستت بعد از شنیدن حرفات میگه که دوباره لاف زدی؟خالی بند!...

شهر هرت جایی ست که بهشتش زیر پای مادرانی ست که حقی از زندگی و فرزندو همسر ندارند...

شهر هرت جایی ست که درختان علل اصلی ترافیکند و بریده می شوند تا ماشین ها راحتتر برانند...

شهر هرت جایی ست که کودکان زاده میشوند تا عقده های پدر مادرشان را درمان کنند...

شهر هرت جایی ست که شوهرها انگشتر الماس برای زنانشان می گیرند ولی حوصله ی 5 دقیقه قدم زدن با همسرانشان را نداند...

شهر هرت جایی ست که همه با هم مساویند و بعضی ها مساویتر...( یاد پروین اعتصامی با آن شعر زیبایش به خیر! )


تصاویری منصوب به شهر هرت را در بالا نظاره گر هستید!


شهر هرت جایی ست که با میلیاردها پول و بعد از چندین ماه فقط می توان برای مردم مصیبت زده چند چادر بر پا کرد...

شهر هرت جایی ست که هرشب بخوابی و صبح ببینی یک قانون جدیدتر تصویب کرده اند که جایگزین دیروزی شده...

شهر هرت جایی ست که ضابطه از گنجینه لغات آن حذف شده و رابطه جایگزین آن شده است...

شهر هرت جایی ست که تنها اسکناس دوای درد همه مشکلات است ...

شهر هرت جایی ست که خنده عقل را زایل می کند...

شهر هرت جایی ست که مردم سوار تاکسی می شن زود برسن سر کار کار کنند تا بتونند پول تاکسی شون رو در بیارند...

شهر هرت جایی ست که گریه محترم و خنده محکومه...

شهر هرت جایی ست که دوست داشتن و دوست داشته شدن احمقانه ابلهانه مزخرف و ...است...

شهر هرت جایی ست که وقتی از یه دختر می پرسن می خوای با این آقا زندگی کنی جواب میده نمی دونم هر چی بابام بگه

شهر هرت جایی ست که وقتی می خوای ازدواج کنی 500 نفر رو باید دعوت کنی شام بدی تا بعدن پشت سرت کلی از بدی و زشتی و نفهمی و بی کلاسیت حرف بزنن...

شهر هرت جایی ست که نمیشه رفت رو پشت بومش مگر اینکه از یه طرفش بیافتی پایین...

شهر هرت جایی ست که...

.

.

.

خدایا این شهر چقدر به نظرم آشناست!!!!!!!! آره... مثل اینکه ......

چقدر دلم میخواست به بعضی دیگر از خصوصیات این شهر اشاره ای داشته باشم،ولی ....



راستی شما تا به حال به کلماتی نظیر هرت! برخورده اید که برایتان جالب باشد و باعث ایجاد حبابی در بالای سرتان با علامت سوالی در درون آن شده باشد؟

برگرفته از وبلاگ : ghalameazad.persianblog.ir/

 


 
ساخت هتل درمحوطه باستانی شوش بزرگترین تخریب آثار باستانی در تاریخ
ساعت ٢:٥۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۸ مهر ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:
 

همین امروز از رادیو فرهنگ شنیدم که باز مجوز ساخت هتل در شوش مورد تایید قرار گرفت و صدای خود رییس سازمان میراث فرهنگی را شنیدم که در کمال وقاحت اعلام کرد مجوز برای ساخت دو طبقه از هتل صادر شده است و هیچ ضربه ای به محوطه تاریخی وارد نمی شود.نمی دانم ایشان با چه استدلال بی منطقی همچین چیزی را عنوان میکنند که اگر از کودک ردسالی هم پرسیده شود یقیناً خواهد گفت که با ساخت هتل بین دو کاخ باستانی ٢۵٠٠ ساله چگونه چنین بنای عظیم و پر افتخاری از بین خواهد رفت.

به همین خاطر درج مطلب کاملر در این مورد را از سایت ایران صدا برای اطلاع شما هموطنان عزیز و ایران دوست در وبلاگ قرار دادم تا متوجه جنایتی دیگر باشید.

ایران صدا:در حالی که مدیران سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور از بلامانع بودن ساخت دو هتل در شوش خبر می‌دهند، مشاور عالی پایگاه میراث فرهنگی شوش تأکید کرد که ساخت این دو هتل محوطه‌ای هخامنشی و اشکانی _ ساسانی را از بین می‌برد. وی معتقد است ساخت این هتل‌ها بزرگترین تخریب آثار باستانی در تاریخ ایران را به دنبال دارد.

مسؤولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در حالی با ساخت هتل در عرصه شوش موافقت کردند که به گفته مشاور عالی پایگاه میراث فرهنگی شوش، ساخت هتل در این عرصه، بزرگترین تخریب فرهنگی را به دنبال خواهد داشت.
دکتر "کامیار عبدی"، باستان شناس و مشاور عالی پایگاه میراث فرهنگی و گردشگری شوش در این باره گفت: «دو هتل لاله و هتل چند منظوره شوش دانیال که به هتل امیر زرگر مشهور است، برخلاف ادعاهای مدیران ارشد میراث فرهنگی، دقیقاً روی آثار عرصه شهر باستانی شوش قرار گرفته و ساخت آن‌ها بزرگترین تخریب فرهنگی را به همراه خواهد داشت.»
دانشیار باستان شناسی دانشگاه "دات موث کالج" ایالت "نیو همت شایر" آمریکا در ادامه گفت: «هتل امیر زرگر میان دو کاخ هخامنشی واقع شده و مطمئناً در محل قرار گیری این هتل آثار دوره هخامنشی وجود دارد.»
ساخت هتل امیرزرگر هنوز آغاز نشده است و محل قرار گیری آن میان دو کاخ هخامنشی آپادانا و شائور بوده و باستان شناسان معتقدند ساخت هتل در این محل می‌تواند حلقه ارتباط باستانی میان این دو کاخ را از بین ببرد.
عبدی گفت: «اگر بر فرض محال بگوییم جایی که هتل امیر زرگر قرار است ساخته شود آثاری وجود ندارد، ساخت این هتل انسجام مجموعه هخامنشی محوطه باستانی شوش را به هم می‌زند.»
وی در توضیح این مطلب افزود: «مثل آن است که یک نفر بیاید و بین مسجد امام و مسجد شیخ لطف الله در میدان نقش جهان هتل بزند. قطعاً در زیر این میدان آثار تاریخی وجود ندارد اما ساخت هتل انسجام تاریخی آن اثر را مخدوش می کند.»
عبدی تأکید کرد: «9/99 درصد اطمینان دارم که در محل قرار گیری هتل امیرزرگر آثار مربوط به دوره هخامنشی وجود دارد و احتمالاً این آثار متعلق به بناهای یادمانی هخامنشیان است.»
به گفته وی حتی اگر آثاری در محل قرار گیری هتل امیرزرگر وجود نداشته باشد، این هتل راهی را که شاهان هخامنشی میان
آپادانا و شائور می پیمودند و احتمالا سنگ فرش و آجر فرش بوده از بین می برد.
عبدی درباره ساخت هتل لاله گفت: «همواره از سوی سازمان گفته شده است که هتل لاله با محوطه شوش 3 کیلومتر فاصله دارد و همچنین مدام از عرصه 400 هکتاری شوش صحبت می‌شود. این درحالی است که بررسی‌ها و گمانه‌زنی‌های دقیق "محمد تقی عطایی" که طی چند ماه اخیر انجام شده مشخص شده است که عرصه محوطه باستانی شوش نه 400 هکتار بلکه 1200 هکتار است. اما مدیران میراث فرهنگی با پافشاری قصد دارند عرصه شوش را همان 400 هکتار قلمداد کنند.»
عبدی در ادامه گفت: «به رغم مخالفت‌های کارشناسان میراث فرهنگی، گودال 100 در 100 متری که سال گذشته به دستور مستقیم "صادق محمدی" رییس سازمان میراث فرهنگی خوزستان و با حضور معاون رییس جمهوری و رییس سازمان میراث فرهنگی برای ساخت هتل لاله ایجاد شد، یکی از تخریب‌های بزرگ آثار باستانی در تاریخ ایران است و در صورت ادامه کار این تخریب گسترده تر خواهد شد.»
این در حالی است که مدیران ارشد سازمان میراث فرهنگی از بلامانع بودن ساخت هتل در این محل خبر می دهند.
به گفته باستان شناسان، هتل لاله درست روی آثار دوره اشکانی و ساسانی واقع شده است و گودبرداری سال گذشته نیز بخشی از گورستان این دو دوره را تخریب کرده است.
عبدی گفت: «خاک گودبرداری در عرصه شوش شبانه به محل نامعلومی برده شده است تا باستان شناسان متوجه این تخریب بزرگ فرهنگی نشوند.»
وی در ادامه افزود: «در صورتی که پژوهشکده باستان شناسی مجوز حفاری در محل را بدهد، با حفر یک گمانه 5 در 5 متر یا حتی دو در دو متر در کنار گودال به مسؤولان سازمان میراث فرهنگی اثبات می‌کنیم که در این محل تنها چند تکه سفال وجود ندارد و مملو از آثار باستانی است.»
مشاور عالی پایگاه میراث فرهنگی شوش تأکید کرد که در صورت وجود آثار فکر ساخت هتل باید برای همیشه از بین برود و در صورتی که آثاری وجود نداشت، هتل در این محل ساخته شود.
عرصه 400 هکتاری شوش در زمان جنگ و به علت شرایط اضطراری و توسط یکی از باستان شناسان سازمان میراث فرهنگی به نام "مهدی رهبر" تعیین شد و در آن زمان برای انجام این کار گمانه زنی انجام نگرفت و محدوده چند خیابان که محوطه باستان شوش را محصور کرده بودند به عنوان عرصه این شهر باستانی معرفی شد.
این درحالی است که عرصه 1200 هکتاری شوش بر اساس گمانه زنی‌های باستان شناسی به صورت اصولی و علمی مشخص شده است و این بدان معناست که تا فاصله 1200 هکتاری محوطه باستانی شوش مملو از آثار مهم باستانی است و هیچ ساخت و سازی در این محدوده نباید صورت گیرد.
سازمان میراث فرهنگی در حالی به تازگی با ساخت هتل در شوش موافقت کرده است که پیش از این"محمد رضا چیت ساز"، مدیر پایگاه پژوهشی میراث فرهنگی و گردشگری شوش در این باره گفته بود که پس از بررسی محل احداث هتل چند منظوره شوش دانیال توسط کارشناسان میراث فرهنگی، ساخت این مجموعه در زمین انتخاب شده ممنوع اعلام شد.
عرصه شهر باستانی شوش در حالی تعیین شده است که این محوطه تاریخی، پس از 8 سال تغییر مدیریت مدام، فراز و نشیب های متعددی را پشت سر گذاشته است و در حال حاضر با همکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، پایگاه میراث فرهنگی آن با مدیریت "محمدرضا چیت ساز" و مشاوره عالی "کامیار عبدی"، دوباره راه اندازی شده است.
اهمیت تاریخی و باستان شناسی شوش فراتر از مرزهای ایران است و ساخت هتل در این محوطه باستانی نه تنها در محافل فرهنگی کشور که واکنش شدید بین المللی را به دنبال خواهد داشت .
شوش در هزاره پنجم پیش از میلاد یکی از مراکز مهم اقتصادی بوده و در اواخر هزاره چهارم پیش از میلاد برای نخستین بار خط تصویری در ایران، در شوش اختراع می‌شود.
به اعتقاد باستان شناسان بی‌تردید شوش یکی از محوطه‌های مهم باستانی کشور است که لایه های باستانی این محوطه اکنون در تپه هایی به ارتفاع 30 متر قابل دیدن هستند.

 

منبع:سایت ایران صدا


 
جشن مهرگان
ساعت ٥:٠٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٩ مهر ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

واژه مهر پیمان و دوستی معنی می‌دهد . در ایران باستان ، جشن مهرگان پس از نوروز دارای اهمیت ویژه‌ای بود . دلیل آن این است که هر دو آغاز فصل‌های سال را نوید می‌دادند .
نوروز آغاز تابستان و مهرگان آغاز زمستان را به هر ماه می‌آوردند زیرا در آن زمان سال به دو فصل تقسیم شده بود . فصل اول ، تابستان بود که از جشن نوروز شروع می‌شد و هفت ماه ادامه داشت . جشن مهرگان که از روز مهر شروع می‌شد تا شش روز پس از آن ادامه می‌یافت و جشن شادی بر پا می‌شد . انگیزه‌ای که به پیدایش جشن مهرگان در تاریخ ایران نسبت می‌دهند پیروزی ایرانیان بر ضحاک ستمگر ، به رهبری کاوه آهنگر است که او را در بند آوردند و فریدون را به عنوان رهبر خود برگزیدند . این جشن در روز 10 مهر ، روزی که نام روز و ماه یکی بود جشن گرفته می‌شد و مانند نوروز سه جنبه نجومی ( طبیعی ) ، تاریخی و دینی داشت .

از نظر نجومی ، مهرگان چند روز پس از اعتدال پاییزی جشن گرفته می‌شد . ( اعتدال پاییزی اول مهر صورت می‌گیرد ) . و جشن برداشت محصولات کشاورزی است .

از نظر تاریخی ، در این روز نیروی داد و راستی به سرکردگی کاوه آهنگر بر ارتش دروغ و ستمگری آژی دهاک ( ضحاک) پیروز شد و فریدون به شاهی رسید . مبارزه راستی و دروغ ، داد و ستم در ایران ریشه دینی دارد و همه جشن‌های ملی هم به گونه‌ای این مبارزه و پیروزی نهایی حق بر نا حق را نشان می‌دهد . ولی ، در تاریخ مهرگان این جنبه درخشندگی ویژه را دارد .

از نظر دینی ، در فرهنگ ایرانی مهر یا میترا به معنای فروغ خورشید و مهر و دوستی است . همچنین مهر نگهبان پیمان و هشدار دهنده به پیمان شکنان است .
هم اکنون زرتشتیان در روز مهر از ماه مهر به آتشکده و نیایشگاه می‌روند . با تهیه خوراک‌های سنتی از یکدیگر پذیرایی می‌کنند و با نیایش و برنامه‌های فرهنگی مانند سخنرانی‌های ملی و آیینی سرود ، شعر و دکلمه جشن مهرگان را با شادی بر پا می‌دارند .

گزیداری از :
دیدی نو از دینی کهن و از نوروز تا نوروز


 
آیا میتوان نماز را به فارسى خواند؟
ساعت ۱:٠٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢ مهر ۱۳۸۸  کلمات کلیدی:

آقاى دکتر محمد جواد شریعت که با جمعى از دانشجویان با مرحوم حاج آقا رحیم ارباب اصفهانى دیدار کرده است، خاطره آن ملاقات را چنین باز می‏گوید: سال یکهزار و سیصد و سى و دو شمسى بود، من و عده ‏اى از جوانان پر شور آن روزگار، پس از تبادل نظر و بحث و مشاجره، به این نتیجه رسیده بودیم که چه دلیلى دارد نماز را به عربى بخوانیم؟ چرا نماز را به زبان فارسى نخوانیم؟ عاقبت تصمیم گرفتیم نماز را به فارسى بخوانیم و همین کار را هم کردیم خانواده هایمان کم کم از این موضوع آگاهى یافتند و به فکر چاره افتادند .